روی پای تر باران به بلندای محبت برویم
دل نوشته هایی از .....
|
ای کاش انسانها؛ همان قدر که از ارتفاع می ترسیدند؛ کمی هم از پستی هراس داشتند …!
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۲ساعت 19:7 توسط یک برنامه ساز
|
|
درباره وبلاگ  رادیو چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود.
در این فضا بیشتر می خواهم شنونده باشم تا گوینده. می خواهم بیشتر بخوانم تا بدانم. نمی خواهم دیکته گویم، چرا که می ترسم به قول شادروان جلال آل احمد از دیکته به دیکتاتوری رسم. می خواهم بیشتر از رادیو بدانم ... تنها صداست که می ماند!
|
