روی پای تر باران به بلندای محبت برویم
دل نوشته هایی از .....
|
صبح هنگام
در بهترين ساعاتِ روز با خدايِ خود ديدار كردم حضورِ او چون طلوعِ آفتاب قلبم را از شكوهِ كبرياييِ خويش لبريز كرد و اين حضور همچنان دَوام يافت و او سرتاسرِ روز با من بود و مَرا همه آرامش و اطمينان پس با پشيماني و اَفسوس به صبحهايِ ديگر انديشه كردم كه بيحضورِ او سِپَري شده بود اكنون گمان دارم رازِ شگرفي را از ميانة آن رنجها و سختيهايِ پيشين دريافتهاَم و آن راز اين است : اگر ميخواهي تمامِ روز خداوند با تو همراه باشد بايد كه او را صُبحگاه طَلَب كُني لحظه هاتون دلپذیر و شورانگیز!
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و سوم تیر ۱۳۹۲ساعت 13:17 توسط یک برنامه ساز
|
|
درباره وبلاگ  رادیو چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود.
در این فضا بیشتر می خواهم شنونده باشم تا گوینده. می خواهم بیشتر بخوانم تا بدانم. نمی خواهم دیکته گویم، چرا که می ترسم به قول شادروان جلال آل احمد از دیکته به دیکتاتوری رسم. می خواهم بیشتر از رادیو بدانم ... تنها صداست که می ماند!
|
